150 lat istnienia świętowała Szkoła Podstawowa w Trzcianie [ZDJĘCIA]

Uroczystości rozpoczęła część oficjalna, a potem scenę przejęli uczniowie – z programem artystycznym, przygotowanym specjalnie na ten dzień. Dla wielu absolwentów i byłych nauczycieli była to sentymentalna podróż do przeszłości. Wieczorem odbył się Bal Absolwentów – okazja do spotkań po latach.

Jesteśmy dziś w nowoczesnym budynku, z doskonałą bazą – mamy interaktywne monitory, dobrze wyposażone pracownie, zupełnie inne warunki niż kiedyś. Szkoła dziś się zmienia i musimy się do tego dostosować

– mówi Agnieszka Małozięć, dyrektor Zespołu Szkół w Trzcianie.

Choć technologia się zmienia, wartości szkoły pozostają te same.

Naszym głównym celem jest nie tylko edukacja, ale też wychowanie. Chcemy przygotować młodzież do życia

– dodaje dyrektor.

Ósmoklasistki Amelia i Sandra, w tym roku żegnają  się ze szkołą po 12 latach nauki – od zerówki do ósmej klasy.

To była większość naszego życia. Tu poznawałyśmy przyjaciół, tu otrzymywałyśmy wsparcie od nauczycieli. Setki zdjęć i wspomnień

– podkreślają.

O początkach szkoły opowiada wicedyrektor Anna Woźny.

Zaczynaliśmy od szkoły jednoklasowej w 1875 roku. Nie mamy informacji ilu uczniów wówczas uczęszczało. Później stopniowo dochodziły kolejne klasy. Obecny budynek powstał w latach 30. XX wieku, a w latach 80. dzięki ogromnemu zaangażowaniu społeczności powstało nowe skrzydło.

Zofia Dziedzic, dyrektor szkoły w latach 1985–1999, wspomina czas rozbudowy:

Powstał Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły – złożony z ludzi, którzy całe serce wkładali w to, by dzieci miały lepsze warunki. To była praca w czynie społecznym, z prawdziwej potrzeby serca. Otwarciu nowych segmentów towarzyszyła ogólnopolska inauguracja roku. Wśród zaproszonych gości był m.in. minister edukacji – prof. H. Samsonowicz. 

Jubileusz stał się nie tylko okazją do świętowania, ale też przypomnieniem, jak silne więzi łączyły i nadal łączą kolejne pokolenia uczniów i nauczycieli.

 „Choć nie mieszkam tu od prawie 40 lat, musiałam tu dziś być. Tego miejsca się nie zapomina, choć wygląda zupełnie inaczej

– mówi jedna z absolwentek. 

Tekst / Fot:  A. Radochońska