Wystawa fotografii pt. “JANUSZ. DROZD. ATELIER” to swego rodzaju eksperyment wizualny, który zestawia ze sobą serię 40 kunsztownie wykonanych portretów fotograficznych – w większości mieszkańców Rzeszowa – wykonanych w odstępie kilku dekad. Współczesne fotografie, będące efektem pracy rzeszowskiego fotografa Michała Drozda, jak również korespondujące z nimi – przede wszystkim w kontekście estetyki wizualnej i przyjętej formy – fotografie z Archiwum Edwarda Janusza i Rodziny dzieli ponad 100 lat. Jak się jednak okazuje, niezależnie od upływu lat starannie dobrane pary fotografii pokazują doskonale, jak uniwersalnym i opierającym się próbie czasu narzędziem opisu rzeczywistości jest fotografia.
O projekcie rozmawiają: fotograf Michał Drozd, kurator wystawy Marek Grygiel, Mariusz Guzek – jeden z inicjatorów projektu “Patrz!Szeroko – VII Rzeszowski Weekend Fotografii” i Adam Głaczyński.
Autorzy zdjęć
Michał DROZD – rzeszowianin, rocznik 1961, związany z fotografią nieprzerwanie od lat 80. XX wieku. Jego w większości czarno-białe zdjęcia, pełne estetycznych nawiązań do czasów klasycznej fotografii ciemniowej to sztuka wysmakowana, pełna wieloznaczności i niezwykłych ujęć ludzkiego ciała. To właśnie człowiek jest najczęstszym tematem obecnym w zdecydowanej większości prac artysty.
Oprócz fotografii szczególne miejsce w twórczości Michała Drozda zajmuje muzyka bluesowa. Wykonane przez niego znakomite fotografie muzyków bluesowych znajdują się na stronie chiblues.com – swoistym kompendium historii legendarnego festiwalu bluesa w Chicago, prowadzonym przez znakomitego fotografa Paula Natkina.
Fotografie Michała Drozda prezentowane były na ponad 120 wystawach zbiorowych i 60 indywidualnych, w kraju i za granicą, m.in. w Stanach Zjednoczonych, w Niemczech i na Węgrzech. Był wielokrotnie nagradzany, zarówno na ogólnopolskich jak i międzynarodowych konkursach fotograficznych. Zdobył m.in. Złoty Medal i tytuł Mistrza Polski Fotografii Studyjnej (2000) oraz Grand Prix Biennale Plakatu Fotograficznego (2006).
Jest inicjatorem nieformalnej grupy Dokumentalni, z którą związany jest nieprzerwanie od 2017 roku.
Edward JANUSZ – uważany za prekursora rzeszowskiej fotografii, realizował się zarówno jako fotograf – portrecista, doskonale posługując się warsztatem w studio fotograficznym, jak również fotograf – dokumentalista, który z pełną wrażliwością rejestrował codzienne życie mieszkańców przedwojennego Rzeszowa. Przez dziesięciolecia zapisywał życie Rzeszowa i jego mieszkańców.
Jako absolwent Politechniki Lwowskiej wstąpił do armii austro-węgierskiej, gdzie dosłużył się stopnia porucznika. W 1880 zakończył służbę i przeniósł się do Złoczowa, gdzie wkrótce założył własny zakład fotograficzny. Po kilku latach pracy zdecydował jednak o jego przeniesieniu do Rzeszowa. Otwarcie zakładu Janusza w dniu 1 lipca 1886 roku, w domu państwa Gartnerów na ówczesnej ulicy Sandomierskiej (dziś ulica Grunwaldzka) było niezwykle ważnym wydarzeniem, odnotowanym m.in. w „Tygodniku Rzeszowskim”.
Zakład fotograficzny, który Edward Janusz prowadził przez lata wraz z małżonką Leopoldyną szybko zdobył uznanie rzeszowian, a w dobrym tonie było mieć portret „od Janusza”. Prawdziwym ukoronowaniem zawodowej działalności Edwarda Janusza było nadanie mu w 1898 r. tytułu cesarsko-królewskiego nadwornego fotografa w dowód uznania wysokiego poziomu jego fotografii.
Edward Janusz był znany również ze swojej pracy społecznej. Angażował się we wszystkie ważniejsze dla miasta przedsięwzięcia. Zmarł 3 marca 1914 r. i został pochowany na rzeszowskim cmentarzu Pobitno.
Fot.. M. Guzek/A. Głaczyński
