Oglądanie telewizji szkodzi nie tylko podatnym na cukrzycę

Ograniczenie do minimum czasu oglądania telewizji może chronić także osoby z genetyczną skłonnością do cukrzycy typu 2 przed chorobami serca – informuje „Journal of the American Heart Association”.

Miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa (ASCVD) obejmuje choroby serca, udar i chorobę tętnic obwodowych. Może prowadzić do niższej jakości życia, konieczności operacji pomostowania aortalno-wieńcowego czy stentowania tętnic, amputacji kończyn i przedwczesnej śmierci.

„Cukrzyca typu 2 i siedzący tryb życia, w tym długotrwałe siedzenie, są głównymi czynnikami ryzyka miażdżycowej choroby sercowo-naczyniowej” — wskazał w komunikacie prasowym główny autor badania dr Youngwon Kim, profesor w School of Public Health na University of Hong Kong w Pokfulam (Chiny).

Naukowcy z jego zespołu przeanalizowali dokumentację genetyczną, dotyczącą stylu życia i medyczną 346 916 dorosłych w dużej bazie danych biomedycznych i zasobach badawczych w Wielkiej Brytanii. Uczestnicy mieli średnio 56 lat i byli obserwowani przez prawie 14 lat, podczas których u 21 265 osób rozwinęła się ASCVD.

Wykorzystując 138 wariantów genetycznych związanych z cukrzycą typu 2, naukowcy obliczyli wyniki poligenicznego ryzyka dla każdego uczestnika badania, a następnie sklasyfikowali ich jako osoby o niskim, średnim lub wysokim ryzyku wystąpienia schorzenia. Kwestionariusze samooceny wykorzystano, aby skategoryzować czas oglądania telewizji przez uczestników, dzieląc ich na tych, którzy oglądali telewizję przez godzinę lub krócej i tych, którzy oglądali telewizję przez dwie godziny lub dłużej każdego dnia.

Jak wynika z analizy wykorzystanych danych, ograniczenie czasu spędzanego przed telewizorem do nie więcej niż jednej godziny dziennie może obniżyć ryzyko zawału serca, udaru i innych chorób naczyń krwionośnych nawet u osób z wysokim ryzykiem genetycznym cukrzycy typu 2.

„Oglądanie telewizji, które stanowi ponad połowę codziennych zachowań związanych z siedzeniem, jest konsekwentnie związane ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy typu 2 i miażdżycy — powiedział Kim. – Nasze badanie dostarcza nowych spostrzeżeń na temat roli ograniczenia czasu oglądania telewizji w zapobieganiu miażdżycowej chorobie sercowo-naczyniowej u każdego, a zwłaszcza u osób z wysokim genetycznym ryzykiem cukrzycy typu 2”.

Około 21 proc. uczestników zgłosiło oglądanie telewizji przez godzinę lub krócej każdego dnia. 79 proc. uczestników, którzy oglądali telewizję przez dwie lub więcej godzin każdego dnia, miało o 12 proc. wyższe ryzyko wystąpienia ASCVD niż ich rówieśnicy, którzy oglądali telewizję krócej, niezależnie od ich genetycznego ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2. Osoby o średnim i wysokim ryzyku genetycznym wystąpienia cukrzycy typu 2 nie miały wyższego ryzyka wystąpienia ASCVD, o ile ograniczyły oglądanie telewizji do jednej godziny lub krócej każdego dnia.

Jednak w przypadku osób z niskim ryzykiem genetycznym cukrzycy typu 2, które spędzały co najmniej dwie godziny dziennie przed telewizorem, ryzyko wystąpienia ASCVD w ciągu następnych 10 lat było nieznacznie wyższe niż w przypadku osób z wysokim ryzykiem genetycznym, które ograniczyły oglądanie telewizji do godziny lub krócej: odpowiednio 2,46 proc. w porównaniu do 2,13 proc.

„Sugeruje to, że krótsze oglądanie telewizji może być kluczowym celem behawioralnym w zapobieganiu miażdżycowej chorobie sercowo-naczyniowej związanej z genetycznym ryzykiem cukrzycy typu 2” — powiedział w komunikacie prasowym współautor badania dr Mengyao Wang z University of Hong Kong.

„Badanie wykazało, że ograniczenie czasu spędzanego przed telewizorem może przynieść korzyści osobom zarówno z wysokim, jak i niskim ryzykiem cukrzycy typu 2, powiedział w komunikacie prasowym dr Damon L. Swift, profesor nadzwyczajny w katedrze kinezjologii na University of Virginia w Charlottesville.

„Podkreśla to również, w jaki sposób wybory dotyczące stylu życia mogą poprawić zdrowie” — wskazał Swift, który nie brał udziału w badaniu. „Te wyniki stanowią uzupełnienie dowodów na to, że czas siedzenia może stanowić potencjalne narzędzie interwencji w celu poprawy zdrowia u ludzi w ogóle, a w szczególności u osób z wysokim ryzykiem cukrzycy typu 2. Jest to szczególnie ważne, ponieważ osoby z cukrzycą typu 2 są bardziej narażone na choroby układu krążenia w porównaniu z osobami, które nie mają cukrzycy” -dodał.

Paweł Wernicki (PAP)