Wierni obrządków wschodnich obchodzą Wielkanoc wraz z katolikami

Wspólna Wielkanoc przypada raz na kilka lat. Jutrznia paschalna, celebrująca zmartwychwstanie Jezusa w obrządku wschodnim odbywa się przed północą z Wielkiej Soboty na Wielką Niedzielę.

Na początku nabożeństwo kapłan wynosi płaszczenicę za ikonostas (ozdobioną ikonami ścianę oddzielającą w cerkwi nawę z wiernymi od miejsca ołtarzowego). Potem wszyscy opuszczają świątynię i w uroczystej procesji okrążają cerkiew trzy razy. Następnie kapłan trzy razy uderza krzyżem w zamknięte drzwi świątyni, które symbolizują kamień u grobu Chrystusa. Drzwi się otwierają, śpiewany jest troparion Paschy, rozpoczyna się uroczysta liturgia.

Charakterystycznym elementem wielkanocnego nabożeństwa jest wielokrotnie powtarzana przez kapłana fraza „Christos woskresie, smiertiu smiert poprav” („Chrystus zmartwychwstał, śmiercią śmierć podeptał”), na którą wierni odpowiadają „Woistunu woskresie” („Naprawdę zmartwychwstał”).

Przez cały następny tydzień w Cerkwi panuje podniosły i świąteczny nastrój. Każda cerkiew ma otwarte Carskie Wrota (główne drzwi ikonostasu.). 

Wschodni wierni święta wielkanocne będą obchodzić do wtorku. W niedzielę po Wielkanocy jest tak zwana niedziela pożegnalna Wielkanoc. Po nabożeństwie w cerkwi wierni zasiadają do śniadania. W okresie świąt odwiedzają także wraz z kapłanem groby bliskich.

Tekst: Olga Hałabud