Problemy rodzinne, pogorszenie zdrowia i spadek efektywności to tylko część konsekwencji pracoholizmu. Zjawisko dotyczy już co piątego Polaka, a aż 70 procent społeczeństwa jest zagrożone uzależnieniem od pracy.
Według danych Eurostatu Polska należy do najbardziej zapracowanych krajów Europy. Średni czas pracy Polaków to blisko 39 godzin tygodniowo, jednak w praktyce wiele osób pracuje dłużej, angażując się zawodowo także poza biurem.
Przyczyny pracoholizmu
Psychoterapeutka Agnieszka Tylutka-Gelio wskazuje, że pracoholizm może wynikać zarówno z czynników osobowościowych, jak i środowiskowych. Praca często staje się ucieczką od problemów lub sposobem radzenia sobie z traumatycznymi doświadczeniami. W Polsce znaczenie mają również uwarunkowania historyczne – wojenne i powojenne doświadczenia pokoleń wpłynęły na postrzeganie pracy jako wartości nadrzędnej.
Praca poza godzinami – niewidzialne uzależnienie
Ekspertka zwraca uwagę, że wiele osób nieświadomie przekracza granice między pracą a życiem prywatnym. Objawia się to m.in. odbieraniem telefonów służbowych, odpowiadaniem na wiadomości czy aktywnością w firmowych grupach w mediach społecznościowych w czasie wolnym.
– Należy postawić wyraźną granicę między życiem prywatnym i zawodowym – podkreśla Tylutka-Gelio.
Uzależnienie od pracy niesie poważne skutki. Pracoholizm między innymi wpływa na pogorszenie zdrowia fizycznego i psychicznego, konflikty i problemy rodzinne oraz spadek efektywności zawodowej.
Jak walczyć z uzależnieniem od pracy?
Pierwszym krokiem w walce z uzależnieniem od pracy jest uświadomienie sobie problemu i przyznanie się do niego. Specjaliści podkreślają, że w przypadku pracoholizmu warto sięgnąć po profesjonalną pomoc. Wsparcia udzielają psycholodzy i psychoterapeuci, którzy pomagają w odzyskaniu równowagi między życiem prywatnym a zawodowym.
Relacja Justyny Piekło.
Tekst. J. Piekło
