Od kolonizacji józefińskiej do współczesnej kuchni regionalnej. Historia „szwabów” – regionalnego dania Roztocza

W ich skład wchodzi nadzienie z ziemniaków, twarogu i smażonej cebuli oraz ciasto ziemniaczane z ziemniaków surowych startych na tarce, ziemniaków ugotowanych, mąki i jajka.

Korzenie potrawy w czasach zaborów

Historia „szwabów” jest bardzo ciekawa – wywodzi się jeszcze z końca XVIII wieku z tzw. kolonizacji józefińskiej, akcji osadniczej prowadzonej przez cesarza Józefa II, głównie w Galicji na terenie zaboru austriackiego.

W ten sposób na tereny galicyjskie przybyło ponad 14 tys. osób. Osiedlające się tu niemieckie rodziny przywoziły swoją kulturę, zwyczaje, a także kulinarne przepisy.

Wpływ kuchni niemieckiej na Podkarpacie

Z czasem zaczęły je wykorzystywać miejscowe gospodynie. I tak „szwaby” weszły do kanonu kuchni regionalnej Podkarpacia.

Szczegóły w rozmowie Ewy Niedziałek-Szeligi i Krzysztofa Zielińskiego, regionalisty i historyka – nie tylko kulinariów.

Przepis na „szwaby” – pyzy ziemniaczano-serowe

Składniki na farsz:

• 70 dag obranych i ugotowanych ziemniaków
• 25 dag sera białego
• 1 łyżka mąki pszennej
• 1 cebula pokrojona w kostkę i zeszklona na 1 łyżce masła
• sól i pieprz do smaku

Wszystkie składniki wymieszać dokładnie ze sobą. Uformować kulki wielkości 6–7 cm.

Ciasto ziemniaczane do farszu (zewnętrzne):

• 1/2 kg surowych ziemniaków
• 4–5 obranych i ugotowanych ziemniaków
• 1 jajko
• sól, pieprz do smaku

Surowe ziemniaki zetrzeć na drobnej tarce, odstawić na 10 min do oddzielenia krochmalu. Mocno i dokładnie odcisnąć przez czystą ściereczkę. Do startych ziemniaków dodać osadzony krochmal.

Ugotowane ziemniaki przecisnąć przez praskę, dodać mąkę, jajko, mąkę pszenną, sól, pieprz i wyrobić na jednolitą masę.

Z masy zewnętrznej uformować na dłoni placek, ułożyć na nim kulkę z farszu serowo-ziemniaczanego i formować duże, podłużne pierogi.

Gotować w osolonym wrzątku około 6–7 min od wypłynięcia. Podawać ze skwarkami i śmietaną.