W ich skład wchodzi nadzienie z ziemniaków, twarogu i smażonej cebuli oraz ciasto ziemniaczane z ziemniaków surowych startych na tarce, ziemniaków ugotowanych, mąki i jajka.
Korzenie potrawy w czasach zaborów
Historia „szwabów” jest bardzo ciekawa – wywodzi się jeszcze z końca XVIII wieku z tzw. kolonizacji józefińskiej, akcji osadniczej prowadzonej przez cesarza Józefa II, głównie w Galicji na terenie zaboru austriackiego.
W ten sposób na tereny galicyjskie przybyło ponad 14 tys. osób. Osiedlające się tu niemieckie rodziny przywoziły swoją kulturę, zwyczaje, a także kulinarne przepisy.
Wpływ kuchni niemieckiej na Podkarpacie
Z czasem zaczęły je wykorzystywać miejscowe gospodynie. I tak „szwaby” weszły do kanonu kuchni regionalnej Podkarpacia.
Szczegóły w rozmowie Ewy Niedziałek-Szeligi i Krzysztofa Zielińskiego, regionalisty i historyka – nie tylko kulinariów.
Przepis na „szwaby” – pyzy ziemniaczano-serowe
Składniki na farsz:
- 70 dag obranych i ugotowanych ziemniaków
- 25 dag sera białego
- 1 łyżka mąki pszennej
- 1 cebula pokrojona w kostkę i zeszklona na 1 łyżce masła
- sól i pieprz do smaku
Wszystkie składniki wymieszać dokładnie ze sobą. Uformować kulki wielkości 6–7 cm.
Ciasto ziemniaczane do farszu (zewnętrzne):
- 1/2 kg surowych ziemniaków
- 4–5 obranych i ugotowanych ziemniaków
- 1 jajko
- sól, pieprz do smaku
Surowe ziemniaki zetrzeć na drobnej tarce, odstawić na 10 min do oddzielenia krochmalu. Mocno i dokładnie odcisnąć przez czystą ściereczkę. Do startych ziemniaków dodać osadzony krochmal.
Ugotowane ziemniaki przecisnąć przez praskę, dodać mąkę, jajko, mąkę pszenną, sól, pieprz i wyrobić na jednolitą masę.
Z masy zewnętrznej uformować na dłoni placek, ułożyć na nim kulkę z farszu serowo-ziemniaczanego i formować duże, podłużne pierogi.
Gotować w osolonym wrzątku około 6–7 min od wypłynięcia. Podawać ze skwarkami i śmietaną.
