21 lat od śmierci Zdzisława Beksińskiego – wybitnego artysty z Sanoka

Okoliczności zabójstwa artysty

Artysta został zamordowany w swoim mieszkaniu. Zabójca pochodził z rodziny, której członkowie od lat pracowali dla Beksińskiego, zajmując się drobnymi naprawami i sprzątaniem. Motywem morderstwa miała być odmowa udzielenia przez artystę drobnej pożyczki. Sprawca otrzymał wyrok 25 lat więzienia.

Twórczość i artystyczna wizja świata

Zdzisław Beksiński malował obrazy będące „subiektywną wizją świata”. Wiele z nich przedstawia fantastyczne zjawy umieszczone w pustym pejzażu lub w oparach kolorowych mgieł. Tworzył także katastroficzne wyobrażenia przyszłości. Nie tytułował swoich obrazów, uznając, że mogą być interpretowane w dowolny sposób. Uważał, że w odbiorze sztuki ważną rolę odgrywają emocje.

Większość prac Zdzisława Beksińskiego była mroczna i przepełniona niepokojem.

O zawodzie malarza Zdzisław Beksiński mówił, że jest trudny i wymagający.

Kolekcja w Sanoku i archiwalne nagrania

Największa kolekcja prac Zdzisława Beksińskiego znajduje się w Muzeum Historycznym w Sanoku. Własnością sanockiego muzeum są również pochodzące z lat 50. i 60. nagrania magnetofonowe dokonane przez artystę. Poddane cyfrowej rekonstrukcji w Polskim Radiu Rzeszów stanowią swoisty pamiętnik twórcy.

Życie rodzinne i późniejsze upamiętnienia

W 1977 roku Zdzisław Beksiński wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy, gdzie kontynuował karierę artystyczną. W 1998 roku zmarła jego żona, a rok później – syn Tomasz, dziennikarz muzyczny, który popełnił samobójstwo.

Na podstawie historii rodziny Beksińskich w 2016 roku powstał film „Ostatnia rodzina”. Z kolei w 2017 roku zaprezentowano dokument „Beksińscy. Album wideofoniczny” w reżyserii Marcina Borchardta, ukazujący życie Beksińskich głównie za pośrednictwem prywatnych materiałów dźwiękowych i filmowych. W 2020 roku pojawił się internetowy spektakl „Beksiński – Banach. Wywiad, którego nie będzie”. Punktem wyjścia historii jest tajemniczy SMS o treści „zadzwoń”, który Wiesław Banach otrzymał w rocznicę śmierci malarza z jego telefonu. W spektaklu udaje mu się oddzwonić do przyjaciela.