Droga na scenę
Nie żyje Stanisława Celińska. Urodziła się 29 kwietnia 1947 roku w Warszawie. W 1969 roku ukończyła warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną, gdzie kształciła się pod okiem Ryszardy Hanin.
Jeszcze przed uzyskaniem dyplomu zadebiutowała na scenie Teatru Współczesnego jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry „Wielki człowiek do małych interesów”. Wkrótce związała się z tym teatrem, rozpoczynając wieloletnią karierę sceniczną.
Teatr i film
Występowała na scenach najważniejszych teatrów w Warszawie, m.in. Współczesnego, Nowego, Dramatycznego oraz Studio. Współpracowała także z Teatrem Nowym w Poznaniu, TR Warszawa i Teatrem Kwadrat. Była również autorką programów muzycznych i spektakli. Na ekranie zadebiutowała w filmie Krajobraz po bitwie w reżyserii Andrzeja Wajdy. Jej rola została doceniona przez krytyków i otworzyła drogę do kolejnych filmowych kreacji. Zagrała m.in. w takich produkcjach jak „Nie ma róży bez ognia”, „Noce i dnie”, „Panny z Wilka”, „Katyń” czy „Pieniądze to nie wszystko”.
Wyraziste role i charakterystyczne postaci
Reżyserzy często obsadzali ją w rolach zwykłych kobiet, którym potrafiła nadać wyjątkową głębię i charakter. Grała m.in. piekarzowe, bufetowe, urzędniczki czy portierki – postaci pozornie proste, ale zapadające w pamięć. Sama podkreślała, że chętnie przyjmowała takie role, bo dawały jej możliwość odreagowania dramatyzmu codzienności.
Popularność telewizyjna
Celińska była również znana z ról w serialach. Wystąpiła m.in. w „Alternatywy 4″ i „Zmiennicy”, a także w produkcjach takich jak „Złotopolscy” czy „Bulionerzy”.
Artystka wielu talentów
Była nie tylko aktorką, ale także cenioną wokalistką. W ostatnich latach zdobyła popularność dzięki działalności muzycznej i współpracy z kompozytorem Maciejem Muraszko. Pozostawiła po sobie bogaty dorobek artystyczny, który na trwałe zapisał się w historii polskiej kultury.
