Z najnowszych badań opublikowanych przez pismo „Cancer” Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego (ACS) wynika, że aktywność fizyczna nie tylko wydłuża życie chorych na raka jelita grubego. U niektórych z nich może nawet sprawić, że będą oni żyć podobnie długo jak osoby zdrowe.
Rak jelita grubego jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych. Najnowsze metody leczenia sprawiły, że pacjenci żyją dłużej z tą chorobą aniżeli dawniej, jednak na ogół ich przeżycia są krótsze w porównaniu do ludzi zdrowych. Najnowsze badania sugerują, że aktywność fizyczna może jeszcze bardziej poprawić rokowania chorych.
Przekonuje o tym główny autor tego opracowania prof. Justin Brown z Louisiana State University, dyrektor Cancer Metabolism Program. „Z naszych badań wynika, że po wykryciu raka jelita grubego pacjenci aktywni fizycznie mogą żyć tak samo długo, a czasami nawet dłużej niż osoby z populacji ogólnej, które nie chorowały na raka” – zapewnia specjalista.
Onkolodzy od dawna przekonywali, że aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory. Według prezesa Polskiej Unii Onkologicznej prof. Janusza Medera aż 50 proc. nowotworów można uniknąć przestrzegając zasad europejskiego kodeksu walki z rakiem. Na dwóch pierwszych miejscach wymienia się w nim zaprzestanie palenia tytoniu oraz dbanie o środowisko wolne od dymu tytoniowego. Na kolejnych miejscach są: aktywność fizyczna, zdrowe odżywianie, ograniczenie spożycia alkoholu, unikanie nadmiernego opalania się oraz substancji rakotwórczych w miejscu pracy, karmienie piersią w przypadku kobiet oraz unikanie promieniowania radonowego w domu.
Część badań wskazywała, że ćwiczenia fizyczne są korzystne także dla chorych na nowotwory. Poprawiają one samopoczucie, wydolność organizmu i pozwalają lepiej znosić trudy leczenia, ale również mogą poprawić rokowania chorych. Nie było jednak wiadomo, czy niektórzy chorzy dzięki temu mogą żyć równie długo jak osoby bez choroby nowotworowej.
Prof. Brown twierdzi, że jego badania mogą się odnosić zarówno do pacjentów będących w trakcie leczenia, jak i w okresie remisji (cofnięcia się choroby). Wskazuje na to analiza prawie 3 tys. chorych z rakiem jelita grubego w trzeciej fazie rozwoju, którzy ćwiczyli w czasie chemioterapii, jak i po jej zakończeniu. Obserwacje trwały sześć lat. Wykazały, że pacjenci dzięki regularnym ćwiczeniom mogą żyć dłużej i mniej są narażeni na ryzyko nawrotu choroby.
Odpowiadając na pytanie, jak to możliwe, prof. Keith Diaz z Columbia University, który nie uczestniczył w badaniu, tłumaczy w wypowiedzi dla CNN, że aktywność fizyczna poprawia działanie układu krążeniu, zdrowie psychiczne, jak również stan jelit, a każdy z tych czynników wpływa na długość życia. Ćwiczenia zmniejszają w organizmie stan zapalny oraz poziom insuliny, co może hamować rozwój choroby nowotworowej, jak też powstawanie przerzutów.
Jak dużo trzeba ćwiczyć? Według prof. Browna każdy, nawet niewielki wysiłek fizyczny, ale regularny, najlepiej codziennie, może zwiększyć szanse przeżycia. Z analizowanych danych wynika, że dobre efekty daje wysiłek fizyczny, taki choćby jak szybkie spacery, trwający 5-6 godzin tygodniowo. Jednak w miarę możliwości im jest on większy, tym lepiej. Nie wiadomo jeszcze, jaki rodzaj ćwiczeń i o jakiej intensywności daje najlepsze efekty.
„To nadzwyczaj dobra wiadomość dla chorych na raka jelita grubego, potwierdzająca, że wykrycie nowotworu to jeszcze nie koniec, gdyż przed chorym może być wiele lat życia w dobrej kondycji” – zaznacza prof. Keith Diaz. (PAP)
