Tak zatytułowała swoją wystawę w BWA w Rzeszowie Małgorzata Wielek.
„Malarstwo Małgorzaty Wielek jest wieloznaczne i pełne paradoksów: zarazem dzikie i wysublimowane. Z jednej strony to pole ekspresji – śmiałej, osobistej, nasączonej emocjami wynikającymi z przeżyć i doświadczeń autorki. Z drugiej stanowi obszar, w którym w sposób swobodny i wyrafinowany żongluje ona aluzjami do zakorzenionych w sztuce od wieków symboli i schematów przedstawieniowych. (…) Przez kompozycje malarki prowadzą nas konkretne, często powtarzające się motywy, składające się na zasób form charakterystycznych dla jej twórczości. Zazwyczaj wątki te mają zakorzenienie w ludzkim ciele i jego wielozmysłowym odczuwaniu. Istotną rolę odgrywa tu zwłaszcza wzrok. (…) W pracach Wielek, odwrotnie niż w skodyfikowanych wzorcach ikono-graficznych czy katechetycznej wykładni, nic nie jest proste i jednoznaczne”
Kuratorka wystawy – Natalia Cieślak.
Relacja z wernisażu Adama Głaczyńskiego.
Małgorzata Wielek urodziła się w 1976 w Limanowej. W latach 1997 – 2002 studiowała na ASP w Krakowie na wydziale malarstwa. W 2009 r. obroniła doktorat pt. „Badanie serca” na macierzystej uczelni. W 2022 roku otrzymała tytuł profesora w dyscyplinie sztuki. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, rysunkiem i krótkimi formami literackimi. Brała udział w ponad 170 wystawach zbiorowych i około 50 indywidualnych. W 2017 zdobyła II nagrodę w IV Piotrkowskim Biennale Sztuki. W 2016 – Grand Prix Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 4. Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego, Jesienne Konfrontacje, BWA Rzeszów. W 2015 zdobyła Nagrodę specjalną w III Piotrkowskim Biennale Sztuki w Piotrkowie Trybunalskim. W 2012 znalazła się w finale międzynarodowego konkursu Strabag w Wiedniu. Organizatorka ogólnopolskiego konkursu Zakłócenia, realizowanego na UKEN oraz kuratorka Fosfor Art Gallery w Krakowie.
Tekst i fot. A. Głaczyński
