Tytus Czyżewski był malarzem, poetą, krytykiem sztuki i jednym z teoretyków formizmu, urodził się 28 grudnia 1880 w Przyszowej.
Ukończył szkołę średnią w Nowym Sączu. W latach 1902–1907 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, m.in. pod kierunkiem Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego. W latach 1907–1909 i 1910–1912 kontynuował studia w Paryżu. W 1917 był współzałożycielem ugrupowania Ekspresjonistów Polskich, w roku 1919 przekształconego w grupę Formiści. W latach 1922–1925 pracował w polskiej ambasadzie w Paryżu. W czasie okupacji przebywał w Warszawie.
Tworzył kompozycje wielopłaszczyznowe o dynamicznych i zgeometryzowanych formach, nawiązujące do sztuki podhalańskiej, także portrety, martwe natury i pejzaże. W dorobku ma również wiersze początkowo pisane w stylu futuryzmu, potem stylizowane na ludowy prymitywizm (zbiór Pastorałki).
Po powstaniu zamieszkał w Krakowie, gdzie zmarł 5 maja 1945 roku.
O twórczości Tytusa Czyżewskiego i jego obrazie znajdującym się w Muzeum Historycznym w Sanoku rozmawiają: Wiesław Banach, historyk sztuki i twórca Galerii im. Marii i Franciszka Prochasków oraz red. Adam Głaczyński.
Fot. M. Maśniak, źródło: Wikipedia.pl
