Kilka dni temu nakładem wydawnictwa Libra.pl ukazała się publikacja pod redakcją Bogdana Huka zatytułowana „Nikifor. Łemko okradziony z tożsamości’’. To m.in. niepublikowane wcześniej 73 dokumenty z procesu o przywrócenie Nikiforowi imienia i nazwiska Epifaniusz Drowniak, odbywającego się w latach 1996 -2003 przed sądami w Gorlicach, Nowym Sączu i Muszynie.
Po 1945 roku w Polsce nie toczył się podobny proces sądowy. O prawdę na temat pochodzenia Nikifora upomniało się Zjednoczenie Łemków i dążyło do tego, aby ich rodak nosił prawdziwe imię i nazwisko: Epifaniusz Drowniak. Sąd po długotrwałych perypetiach formalnoprawnych podjął się rzetelnej próby archeologii biograficznej i zrekonstruowania mechanizmów stojących za zapomnieniem Drowniaka i pojawieniem się Krynickiego.
W zgodnej opinii historyków i krytyków sztuki Nikifor uważany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy naiwnych. To niezrównany kolorysta, który wypracował niepowtarzalny styl. Urodził się 21 maja 1895 roku w Krynicy-Wsi jako Epifaniusz Drowniak, syn Rusinki Eudokii, zmarł 10 października 1968 roku w Foluszu jako Nikifor Krynicki. Tę nową zafałszowaną tożsamość nadano mu sześć lat przed śmiercią, sądownie, bez jego udziału, z inicjatywy Miejskiej Rady Narodowej w Krynicy.
O publikacji „Nikifor. Łemko okradziony z tożsamości” rozmawiają wydawca książki, dyrektor wydawnictwa Libra.pl Zygmunt Śliwa i Adam Głaczyński:
Tekst: A. Głaczyński
