Prace rozpoczynają się zwykle miesiąc przed świętem Matki Bożej Zielnej, kiedy zboże jeszcze dojrzewa na polach. Najpierw przygotowuje się małe wiązanki różnych zbóż, z których następnie wyplata się cały wieniec.
Wieńce ozdabia się owocami, warzywami, orzechami oraz kolorowymi wstążkami. Ten ostatni zwyczaj dotarł na ziemie lasowiackie z Niemiec wraz z nowymi właścicielami majątków ziemskich. Dawniej dożynkowe wieńce wykonywano wyłącznie ze zbóż.
Według przekazów tradycja wicia wieńców i obchodów dożynek sięga XVI wieku i początków gospodarki folwarczno-dworskiej. Uroczystości były organizowane przez dziedziców jako forma podziękowania żeńcom za ciężką pracę podczas żniw, z ucztą i zabawą przy muzyce.
Najczęściej wieńce mają kształt korony splecionej z czterech pałąków związanych u góry lub ze słomianych warkoczy. Spotyka się także formy przypominające kopę siana. Gotowe wieńce prezentowane są 15 sierpnia podczas mszy świętej, a następnie podczas dożynek.
Tekst: M.Iwanicka, fot. Barbara Balawender (archiwum prywatne)
