Sanocka Kolekcja malarstwa polskiego XVII – Arika Madeyska, cz. 2

Arika Madeyska (wł. Jadwiga, Arika Lubicz-Orłowska) malarka i rysowniczka urodziła się w 1920 roku w Warszawie. W 1963 roku wyemigrowała do Francji. Swoją pierwszą, indywidualną wystawę miała w Galerii Lambert. W Paryżu ukończyła kurs restauracji dzieł sztuki i pracowała przy restauracji malowideł ściennych w zamku Fontainebleau. W 1964 uczestniczyła w wystawie Młodzi i Wielcy w Tokio, a po powrocie do Paryża pracowała przy restauracji obrazów w pracowni Joanny Wierusz-Kowalskiej. Zaczęła wówczas tworzyć abstrakcje o formach kulistych, w 1965 uczestniczyła w wystawie Art Sacre, w 1970 w wystawie malarstwa polskiego w Lublanie.

W 1976 uczestniczyła w wystawie ceramiki w Albisoli we Włoszech, dwa lata później miała wystawę indywidualną w ICOMOS w Paryżu, a w 1980 w tamtejszej Galerii Es. W latach 1981–1983 uczestniczyła w wystawach zbiorowych. W 1991 prace Ariki Madeyskiej wystawiono w warszawskiej Galerii Zachęta podczas wystawy ‘’Jesteśmy’’, od tego czasu często bywała w Polsce, a jej prace wystawiano min. w Warszawie, Łodzi, Radomiu. Szczególną sympatią darzyła Sanok , w tym mieście kilkakrotnie pokazywała swoje prace i przekazała część obrazów do sanockiego Muzeum Historycznego.

W 1999 otrzymała nagrodę Fundacji Zaleskich oraz wystawiła prace w Instytucie Polskim w Waszyngtonie. Ostatnia wystawa retrospektywna w życiu Ariki Madeyskiej odbyła się w Warszawie, w 2004 roku, w galerii Art New Media. Artystka zmarła w Paryżu 5 grudnia 2004 roku w wieku 84 lat, zgodnie ze swoim życzeniem została pochowana w grobowcu rodzinnym Orłowskich na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

O twórczości Ariki Madeyskiej i jej pracach znajdujących się w Muzeum Historycznym w Sanoku rozmawiają: historyk sztuki Wiesław Banach, twórca Galerii im. Marii i Franciszka Prochasków oraz red. Adam Głaczyński.

Tekst: Wikipedia, fot. F.Kłęk, Muzeum Historyczne w Sanoku