Nastolatki, które często wybierają izolację społeczną, prezentują widoczne różnice w budowie i pracy mózgu. Wycofanie społeczne może mieć głębokie konsekwencje dla zdrowia psychicznego – ostrzegają naukowcy.
Badanie obejmujące ponad 3 tysiące młodych osób
Badacze z Boston Children’s Hospital przeanalizowali dane na temat ponad 3 tysięcy młodych osób pochodzące z projektu ABCD (Adolescent Brain Cognitive Development), obejmujące m.in. obrazy MRI mózgów oraz informacje o zachowaniach społecznych dzieci.
Dorastanie jako okres reorganizacji społecznej
Okres dorastania to czas społecznej reorganizacji – przejścia od świata skupionego wokół rodziców i rodziny do środowiska kształtowanego przez rówieśników, szkołę i szersze sieci społeczne. Ten rozwój relacji jest kluczowy dla zdrowego dojrzewania, a jednocześnie zwiększa podatność na stresory społeczne.
Zmiany w strukturach mózgu wycofanych nastolatków
U młodych osób z tendencją do izolacji i wycofania występowały zmiany w strukturach mózgu związanych z przetwarzaniem emocji i funkcji społecznych, jak wyspa czy przednia część zakrętu obręczy. Sieci neuronalne u tych osób cechowały się słabszymi połączeniami i większą niestabilnością w obszarach odpowiedzialnych za decyzje i interakcje społeczne.
Izolacja społeczna wpływa na procesy poznawcze
– Potwierdziliśmy, że izolacja społeczna wpływa nie tylko na obszary wspierające funkcje społeczne, ale także inne procesy poznawcze
– komentuje dr Caterina Stamoulis, autorka pracy opublikowanej w piśmie „Cerebral Cortex”.
Ryzyko zaburzeń psychicznych i wczesna interwencja
Utrwalone wzory wycofania mogą zwiększać ryzyko zaburzeń psychicznych. Przewlekłe wycofanie społeczne powinno przykuwać uwagę rodziców i klinicystów, a wczesna identyfikacja takich zachowań i edukacja rodzin mogą umożliwić skuteczne interwencje.
Kolejne etapy badań nad mózgiem nastolatków
Kolejne etapy badania będą polegały na obserwowaniu, czy zmiany w mózgach młodych ludzi utrzymują się w czasie i jak interwencje psychospołeczne mogą je modyfikować.
