Św. Andrzej Bobola i śluby lwowskie
Był jezuitą. Na początku swojej kapłańskiej posługi pracował jako kaznodzieja i spowiednik w Nieświeżu. Jako rektor tamtejszego kościoła dążył do uroczystego uznania przez polskiego króla Matki Bożej za Królową Polski. Stało się to 1 kwietnia 1656 r. we Lwowie. Król Jan Kazimierz wraz z senatorami złożył w tym dniu uroczyste ślubowanie. Ogłosił wówczas Matkę Bożą Królową Korony Polskiej i powierzył Jej opiece mieszkańców Rzeczypospolitej. Autorem tekstu ślubów lwowskich był właśnie o. Andrzej Bobola.
Posługa misyjna i męczeńska śmierć
Od 1624 r. ojciec Andrzej posługiwał przy kościele pw. św. Kazimierza w Wilnie. Prowadził działalność duszpasterską w więzieniach i przytułkach oraz założył Sodalicję Mariańską. Większość swoich wypraw misyjnych odbywał pomiędzy Pińskiem a Janowem Poleskim.
16 maja 1657 r. do Janowa Poleskiego przybyli Kozacy. Urządzili rzeź katolików, unitów i Żydów. 60-letni Bobola został pojmany przez Kozaków tuż za Peredyłem. Jego woźnicy udało się wcześniej uciec, jednak sam Bobola pozostał na miejscu. Był torturowany, ale nie wyrzekł się wiary katolickiej ani tego, że jest Polakiem.
Beatyfikacja i „Cud nad Wisłą”
W 1853 r. papież Pius IX wyniósł o. Andrzeja Bobolę do grona błogosławionych. Kiedy latem 1920 r. milionowa armia bolszewicka ruszyła na Warszawę, obradujący w Częstochowie polscy biskupi wystosowali do Watykanu gorącą prośbę o kanonizację bł. Andrzeja, wyrażając przekonanie, że jego opieka uchroni Polskę od zagłady.
W tym duchu, między 6 a 15 sierpnia, na terenie archidiecezji warszawskiej odprawiono nowennę. 8 sierpnia, podczas stołecznej procesji z udziałem około 100 tys. osób oraz przy wtórze dział walczących pod Warszawą wojsk, niesiono relikwie bł. Andrzeja Boboli i bł. Władysława z Gielniowa, modląc się o niedopuszczenie wroga do stolicy.
15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, a zarazem w ostatnim dniu nowenny do bł. Andrzeja, armia polska odniosła zwycięstwo nad Armią Czerwoną. Wydarzenie to przeszło do historii jako „Cud nad Wisłą”.
Patron Polski i pojednania
Po śmierci św. Andrzeja Boboli odnotowano, że przy jego trumnie modlili się zarówno katolicy, unici, jak i prawosławni. Zaczęto go więc nazywać patronem pojednania katolików, unitów i prawosławnych.
Św. Jan Paweł II 16 maja 2002 r. ogłosił go patronem Polski. Również dzisiaj, jak podkreślają wierni, za jego wstawiennictwem dokonują się liczne nawrócenia oraz duchowe i fizyczne uzdrowienia, a w przeszłości miały miejsce także przypadki wskrzeszeń.
Posłuchaj rozmowy
Z ks. Józefem Niżnikiem, kustoszem Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie, rozmawia Anna Leśniewska.
