Posłuchaj rozmowy
Współczesny Język PolskiFeminatywy mają swoje miejsce w polszczyźnie
Prof. Krauz zachęca, by nie obawiać się feminatywów, czyli żeńskich nazw zawodów, funkcji i ról. Jak zauważa, język polski ma duże możliwości systemowe tworzenia takich form, a ich obecność może być naturalnym sposobem wzbogacania polszczyzny. Bez większych kontrowersji funkcjonują już między innymi określenia „influencerka” czy „menedżerka”, natomiast więcej emocji wywołują nazwy związane z wyższymi stanowiskami i prestiżowymi zawodami.
Językoznawczyni przypomina, że część feminatywów, które dziś mogą wydawać się trudne lub nietypowe, była obecna w polszczyźnie już pod koniec XIX wieku. W słownikach można znaleźć poświadczenia takich form jak „adiunktka” czy „architektka”. Podobnie jest z określeniami „chirurżka”, „filolożka”, „pedagożka” czy „biolożka”. Zdaniem prof. Krauz trudności z ich wymową są przede wszystkim kwestią przyzwyczajenia, a nie rzeczywistej bariery językowej.
Odbiór słów zależy także od ich historii
Na sposób, w jaki odbieramy feminatywy, wpływa również historia poszczególnych wyrazów. Prof. Krauz zwraca uwagę, że niektóre formy kojarzą się z językiem potocznym, ponieważ podobnie brzmiące słowa od dawna funkcjonują w innych znaczeniach. Przykładem jest „magisterka”, która pierwotnie była potocznym określeniem pracy magisterskiej, a dziś może również oznaczać kobietę posiadającą tytuł magistra. Jak podkreśla ekspertka, nie powinniśmy automatycznie przenosić potocznego charakteru jednego znaczenia na inne, ponieważ słowa w języku mogą mieć wiele znaczeń i funkcji.
Gościem audycji „Współczesny język polski” była prof. Maria Krauz z Uniwersytetu Rzeszowskiego.
