Podróż w mniej znane rejony literatury świata
Dyskusje i prezentacje skupiają się na kulturze, literaturze oraz tożsamości krajów portugalskojęzycznych. Ostatnia edycja Spotkań Luzofońskich była poświęcona Mozambikowi i spojrzeniu na ten kraj przez pryzmat literatury, historii oraz współczesnej debaty o wspólnocie, demokracji i dziedzictwie postkolonialnym.
Gościnią konferencji była m.in. literaturoznawczyni prof. Renata Diaz-Szmidt, której zainteresowania naukowe koncentrują się na literaturach afrykańskich tworzonych w języku portugalskim – zwłaszcza literaturze Angoli i Mozambiku – oraz na hiszpańskojęzycznej literaturze Gwinei Równikowej.
Literatura jako opowieść o pamięci i wspólnocie
Vieira Mario Mauelele to mozambicki pisarz, historyk i prawnik. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Pedagogicznym w Maputo. Jest także absolwentem prawa Wyższej Szkoły Komunikacji i Mediów Mozambiku, gdzie wykłada prawo cywilne.
Vieira Mario Mauelele mówił w Rzeszowie o współczesnej literaturze Mozambiku i o tym, w jaki sposób podejmuje ona refleksję nad relacjami między Afryką a Zachodem, pamięcią kolonialną oraz kryzysem nowoczesnych modeli wspólnotowości i demokracji.
Szczególną uwagę poświęcił książkom „Wyznanie Zachodu. Pominięte historie” oraz „Kroniki mozambickie”, w których rekonstruuje pomijane narracje historyczne i kulturowe, poddając krytycznej rewizji dominujące sposoby opisywania Afryki w zachodnich mediach i literaturze.
Autor sporo uwagi poświęcił także powieści „Ubuntokracja”, która jest literacką i filozoficzną próbą przemyślenia idei demokracji przez pryzmat afrykańskiej koncepcji ubuntu, akcentującej etykę wzajemności oraz prymat wspólnoty nad indywidualizmem.
Spotkania Luzofońskie na Uniwersytecie Rzeszowskim
Jedną z liderek i inicjatorek Spotkań Luzofońskich na Uniwersytecie Rzeszowskim jest prof. Anna Jamrozek-Sowa – literaturoznawczyni i teatrolożka, badaczka m.in. polskiej literatury emigracyjnej, a także literatury pogranicza kultur.
Rozmawiał Adam Głaczyński.
