Urząd sołtysa został utworzony na przełomie XII i XIII wieku we wsiach lokowanych na prawie niemieckim. Pierwszym sołtysem zostawał zasadźca, który reprezentował interesy feudalnego pana. Sołtys w średniowiecznym systemie prawnym to także wiejski sędzia oraz zasadźca lokujący wieś na prawie niemieckim. Sołtysem mógł być szlachcic, mieszczanin lub bogatszy kmieć. Gdy pan feudalny lokował wieś bez pomocy zasadźcy, sołectwa nabywali przedstawiciele szlachty lub bogaci mieszczanie.
W czasach współczesnych ważnym wydarzeniem dla polskich sołtysów było utworzenie samorządu terytorialnego w 1990 roku. Sołtys stał się organem wykonawczym jednostki pomocniczej gminy – sołectwa. Jest wybierany na wiejskim zebraniu przez lokalną społeczność, przysługuje mu ochrona prawna taka jak funkcjonariuszom publicznym.
Źródło: wikipedia.pl, fot. pixabay.com
