Nigdy nauka tak wiele nie zawdzięczała tak niewielu kobietom

„Nigdy tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak nielicznym”- powiedział Winston Churchill, adresując te słowa do światowej społeczności z  myślą o nielicznej  grupie odważnych, walecznych polskich pilotów, dzięki którym wygrano bitwę o angielskie niebo w II wojnie światowej. Parafrazując premiera Wielkiej Brytanii …”nigdy nauka tak wiele nie zawdzięczała tak niewielu kobietom”.

Nauka jest rodzaju żeńskiego. Nauka jest kobietą, a kobiet w nauce nawet dzisiaj, jak na lekarstwo. Ta sytuacja trochę się zmienia z położeniem nacisku na słowo „trochę”. Postanowiliśmy położyć przysłowiową „cegiełkę” na wadze, mając nadzieję, że chociaż „ciut” drgnie, dociążając żeński pierwiastek na szali badań i odkryć naukowych. W kolejnych naszych audycjach prezentujemy kobiety, prawdziwe damy rodzimej nauki. Panie, które już odniosły ogromne sukcesy, umiejętnie łącząc życie rodzinne z zawodowym. Doktor habilitowana Anna Bartkiewicz na co dzień pracuje w  Centrum Astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Bada m.in zjawisko naprzemiennej emisji fal radiowych od cząsteczek metanolu i pary wodnej wokół gwiazd.

Teraz jest jedną z najwybitniejszych na świecie specjalistką i badaczką kosmicznych maserów, prowadzi obserwacje samodzielnie i zespołowo w grupie toruńskich radioastronomów, publikuje w renomowanych czasopismach, jest doskonale znana nie tylko w polskim, ale i światowym środowisku naukowców. Jak to się stało, że w tak młodym wieku tak wiele osiągnęła? Jaka była jej droga do placówki obserwacyjnej, wyposażonej w najnowocześniejszy w tej części Europy instrument badawczy o wadze ponad 600 ton, czaszy o średnicy 32 metrów , niewiele mówiącej laikowi nazwie RT4, wpiętym w globalną sieć interferometrii wielkobazowej?

Zapraszamy na spotkanie z Anną Bartkiewicz i obiektem jej badań w kosmosie CH3OH.

fot. archiwum